Iets meer dan een jaar geleden heb ik voor een prikje het spel Assassins Creed op de kop getikt. Nu de playthrough eindelijk compleet is, doe ik graag een korte review van mijn ervaringen:
Op mijn toenmalige laptop zag het spel er op medium settings al goed uit maar ik was de soms repetitieve gameplay beu na een weekje. De verhaallijn is toen dan ook niet uitgespeeld geraakt. Sinds ik in het bezit ben van een stevige gamerig kan ik alle toeters en bellen met gemak open gooien en ziet het er voor een wat ouder spel zeer goed uit. Mede door de ervaring uit de eerste keer had ik nu besloten het spel eens volledig uit te spelen, wat toch een redelijke uitdaging is aangezien er geen instelbare moeilijkheidsgraad is.
In nVidia Control Panel kan je nog wat extra eye candy aan toepassingen toevoegen. Aangezien ik toch rekenkracht op overschot had heb ik bv Ambient Occlusion ingeschakeld voor meer realistische schaduwen. (Klik op de afbeeldingen voor fullscreen weergave)
Je wordt wakker in een speciaal soort laboratorium, waar je gevangen blijkt te zitten. De onderzoekers voeren namelijk een onderzoek uit in je onderbewustzijn. Ze gebruiken hiervoor een 'Animus'-machine: een soort bed waarin men in je DNA kan kijken. De herinneringen van ieders voorouders blijken namelijk ergens in hun DNA opgeslagen te zijn, zonder dat je zelf besef hebt van deze informatie.
Wanneer je ondergedompeld wordt in je DNA-geschiedenis bevind je jezelf ergens anno 1191, in het heilige land en tussen de kruisvaarders.
Je ervaart de levensgebeurtenissen van je voorvader Altaïr, die blijkbaar een -awesome- assassin is. Je clan wordt echter bedreigd en het is aan jou om de vijanden (lees: kruisvaarders) een voor een uit te schakelen.
Je kan de besturing van het personage aanpassen naargelang de situatie: 'low profile' zorgt ervoor dat je traag en onopvallend in de mensenmassa kan opgaan en zo ongemerkt vijanden kan uitschakelen. 'High profile' laat je toe verbazingwekkende acrobatische stunts, aanvallen en snelle combo's te doen. Ideaal bij surprise-aanvallen, achtervolgingen en riskante situaties.
Onopgemerkt paardrijden is een mogelijkheid om snel het land te verkennen. Galop is uiteraard nog sneller maar trekt helaas de aandacht van de stadswacht, waardoor je door hen zal worden aangevallen.
De omgevingen zijn mooi afgewerkt en ogen door de drukke mensenmassa heel middeleeuws. Blijkbaar klimt het personage graag op hoge dingen om dan naar beneden te springen in een zachte hooiwagen. (Er zijn enkele immens hoge kerktorens die je kan beklimmen, geweldig uitzicht.)
De wetenschappers vertellen je dat de gebeurtenissen die zich in het verleden afspelen het heden bepalen. Het vinden van waardevolle informatie over het heden is het hele doel van jou gevangenschap in de Animus.
Hoewel de opdrachten na een tijdje repetitief worden, wou ik echt wel weten hoe de vork nu eigenlijk in de steel zat en hoe het afloopt met het hoofdpersonage. Hier en daar hoor ik zo dat er in het vervolgverhaal (Assassins Creed II en Assassins Creed: Brotherhood) veel verbeteringen zijn gemaakt aan de gameplay en de situaties veel minder repetitief zijn. Misschien iets voor een volgende playthrough.
Ook een thumbs up voor de visuals in dit eerste deel. Soms wordt er echter overmatig veel bloom gebruikt en dat is helaas wel typisch aan deze next-gen-console spellen.
Wat je er vooral van bij blijft is het volgende: een hele hoop soldaten op je eentje neersabelen is blijkbaar niet zo moeilijk als je naam Altaïr is...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten