maandag 10 oktober 2011

The Original Assassins Creed

Iets meer dan een jaar geleden heb ik voor een prikje het spel Assassins Creed op de kop getikt. Nu de playthrough eindelijk compleet is, doe ik graag een korte review van mijn ervaringen:


Op mijn toenmalige laptop zag het spel er op medium settings al goed uit maar ik was de soms repetitieve gameplay beu na een weekje. De verhaallijn is toen dan ook niet uitgespeeld geraakt. Sinds ik in het bezit ben van een stevige gamerig kan ik alle toeters en bellen met gemak open gooien en ziet het er voor een wat ouder spel zeer goed uit. Mede door de ervaring uit de eerste keer had ik nu besloten het spel eens volledig uit te spelen, wat toch een redelijke uitdaging is aangezien er geen instelbare moeilijkheidsgraad is. 


In nVidia Control Panel kan je nog wat extra eye candy aan toepassingen toevoegen. Aangezien ik toch rekenkracht op overschot had heb ik bv Ambient Occlusion ingeschakeld voor meer realistische schaduwen. (Klik op de afbeeldingen voor fullscreen weergave)



Je wordt wakker in een speciaal soort laboratorium, waar je gevangen blijkt te zitten. De onderzoekers voeren namelijk een onderzoek uit in je onderbewustzijn. Ze gebruiken hiervoor een 'Animus'-machine: een soort bed waarin men in je DNA kan kijken. De herinneringen van ieders voorouders blijken namelijk ergens in hun DNA opgeslagen te zijn, zonder dat je zelf besef hebt van deze informatie.


Wanneer je ondergedompeld wordt in je DNA-geschiedenis bevind je jezelf ergens anno 1191, in het heilige land en tussen de kruisvaarders.


Je ervaart de levensgebeurtenissen van je voorvader Altaïr, die blijkbaar een -awesome- assassin is. Je clan wordt echter bedreigd en het is aan jou om de vijanden (lees: kruisvaarders) een voor een uit te schakelen.


Je kan de besturing van het personage aanpassen naargelang de situatie: 'low profile' zorgt ervoor dat je traag en onopvallend in de mensenmassa kan opgaan en zo ongemerkt vijanden kan uitschakelen. 'High profile' laat je toe verbazingwekkende acrobatische stunts, aanvallen en snelle combo's te doen. Ideaal bij surprise-aanvallen, achtervolgingen en riskante situaties.


Onopgemerkt paardrijden is een mogelijkheid om snel het land te verkennen. Galop is uiteraard nog sneller maar trekt helaas de aandacht van de stadswacht, waardoor je door hen zal worden aangevallen.

De omgevingen zijn mooi afgewerkt en ogen door de drukke mensenmassa heel middeleeuws. Blijkbaar klimt het personage graag op hoge dingen om dan naar beneden te springen in een zachte hooiwagen. (Er zijn enkele immens hoge kerktorens die je kan beklimmen, geweldig uitzicht.)


De wetenschappers vertellen je dat de gebeurtenissen die zich in het verleden afspelen het heden bepalen. Het vinden van waardevolle informatie over het heden is het hele doel van jou gevangenschap in de Animus.

Hoewel de opdrachten na een tijdje repetitief worden, wou ik echt wel weten hoe de vork nu eigenlijk in de steel zat en hoe het afloopt met het hoofdpersonage. Hier en daar hoor ik zo dat er in het vervolgverhaal (Assassins Creed II en Assassins Creed: Brotherhood) veel verbeteringen zijn gemaakt aan de gameplay en de situaties veel minder repetitief zijn. Misschien iets voor een volgende playthrough. 
Ook een thumbs up voor de visuals in dit eerste deel. Soms wordt er echter overmatig veel bloom gebruikt  en dat is helaas wel typisch aan deze next-gen-console spellen.

Wat je er vooral van bij blijft is het volgende: een hele hoop soldaten op je eentje neersabelen is blijkbaar niet zo moeilijk als je naam Altaïr is...

zaterdag 27 augustus 2011

Dust filters

Het frontpaneel van mijn behuizing bevat ingebouwde stoffilters (een fijn gaas). Hierdoor vermijd je dat grotere stofdeeltjes door de ventilator naar binnen worden geblazen.
Na een dikke maand draaien hebben deze al goed werk geleverd. Tijd voor schoonmaak!


(klik voor close-up)

Nu is het geheel weer mooi egaal zwart. Stofophoping laat de temperatuur van de interne componenten oplopen, waardoor een regelmatige schoonmaakbeurt noodzakelijk is!

maandag 8 augustus 2011

Design Garage

nVidia, een fabrikant van grafische kaarten, heeft op zijn website een aantal interessante programma's. Ze worden ontworpen om de mogelijkheden van hun chips in de verf te zetten bij het grote publiek.

Een van die programma's is Design Garage: je kan volledig naar eigen smaak een fotorealistische scène tevoorschijn toveren. Je selecteert een omgeving, wagen, kleur, lichtbron, camera enzovoort. Er zijn oneindig veel mogelijkheden. 

Ten slotte kan je kiezen uit twee verschillende weergaven: snel of fotorealistisch:


De snelle methode levert in een paar seconden een geweldig plaatje op (klik op de foto's voor vergrootte weergave)


Wanneer je echter voor fotorealistische weergave kiest moet je wat meer geduld hebben. Naarmate de computer langer rekent verschijner er steeds fijnere details. Op dit prentje heb ik 20 minuten gewacht maar het resultaat is bijna niet van de werkelijkheid te onderscheiden!

Deze methode werkt volgens het ray tracing principe: de baan van miljoenen individuele lichtstralen wordt berekend en samengevoegd tot een enkele afbeelding. Meer lichtstralen vereisen meer rekenwerk maar ook realistischer resultaat. 

woensdag 3 augustus 2011

Overclocking 101

Iedereen heeft al wel eens gehoord van het opvoeren van automotoren. Bij computers bestaat er iets gelijkaardig, overclocking genaamd. Dit zorgt ervoor dat een of meerdere onderdelen van de computer sneller gaan werken, waardoor de prestaties van de computer verbeteren.

De snelheid van een processor is afhankelijk van twee factoren: de baseclock en multiplier. Standaard is deze baseclock 200 MHz en de multiplier 16, wat resulteert in een processorsnelheid van 200 x 16 = 3200 MHz. Overclocking gebeurt door een of beide factoren aan te passen zodat de totale snelheid verhoogt. 

Mijn processor is een zogenaamde Black Edition, waardoor de multiplier vrij in te stellen is. Hierdoor is overclocken relatief eenvoudig.


Je kan ook zonder enige kennis aan overclocking doen. In dit geval maak je gebruik van speciale programma's die automatisch een stabiel punt bepalen. Mijn moederbord voorziet zo'n programma: Asus Auto Tuning


De baseclock werd opgevoerd van 200 naar 233 Mhz. Deze klok stuurt niet alleen de processor aan maar ook andere delen van de computer waaronder het geheugen. 
Het resultaat is een behoorlijke snelheidswinst van 17%. Mijn processor van €99 is nu even snel als het ultieme model dat voor €165 over de toonbank gaat. En dat allemaal met een klik op de knop.

Als je echter een beetje deftig met computers omgaat wil je uiteindelijk handmatig overclocken want dit heeft enkele voordelen.

Zo kan je zelf de voltages van de onderdelen instellen. Dit is erg belangrijk wanneer je naar de warmteproductie in de processor kijkt. Die is namelijk kwadratisch afhankelijk van het voltage, een verdubbeling van het voltage verviervoudigt de warmteproductie. 

Daarom wil je de voltages steeds zo laag mogelijk houden, anders riskeer je dat je computer letterlijk in rook opgaat. Dit toont ook hoe belangrijk een goede koeling is tijdens overclocken.


Gelukkig heb ik een enorme luchtkoeler op de processor geplaatst.

De veilige maximale temperatuur voor deze chip is 62°C. Het Auto Tune programma had de voltages verhoogd van de standaard 1,35 V naar 1,45 V waardoor de processor 60°C werd, bijna gevaarlijk warm dus. 

Daarom ging ik zelf aan de slag met AMD overdrive


Met dit programma kon ik instellingen rechtstreeks testen. 

De processor bleek stabiel op 3600 MHz, met een multiplier van x18 op 1,35 V. Nu bedraagt de maximale temperatuur slechts 52°C, veel beter voor de levensduur van de processor. 

Deze waarden stel ik in de BIOS permanent in, zodat de programma's niet meer moeten lopen om de computer te versnellen.



Een volgende keer probeer ik ook de combinatie van multiplier en baseclock, zodat de gehele machine nog sneller wordt.

maandag 25 juli 2011

Building the GameRig

In het najaar van 2010 stond er iets merkwaardig in de wekelijkse Aldi folder: een ‘game’ computer voor €1250. Waarschijnlijk het duurste product ooit aangeboden in deze winkelketen. Omdat mijn laptop toen zijn vierde levensjaar inging, was ik op zoek naar vervanging. Hoewel het aanbod van Aldi erg verleidelijk was, kwam ik via internet te weten dat je zelf een goedkoper alternatief kon samenstellen. Vanaf toen ben ik geleidelijk aan begonnen met het opvolgen van de ontwikkellingen in de computerwereld. Websites zoals Hardware.info kwamen in de dagelijkse surfroutine en al snel was het duidelijk wat de grote spelers en aandachtspunten waren bij het bouwen van een computer. 

Gedurende dat jaar heb ik verschillende configuraties blijven bij houden om finaal een goed gewogen keuze te maken. Het hoofddoel van de nieuwe aankoop is kwaliteitsvolle game-ervaring bieden. Hierdoor ligt de nadruk op een krachtige videokaart. Net dit punt wordt vaak verwaarloosd in veel computers die je in de winkel kan kopen (bv HP of Dell). In Juli was het grote moment aangebroken: op de website van Alternate.be kan je kiezen uit een erg uitgebreid gamma aan onderdelen, die voor een acceptabele prijs aan de deur geleverd worden.

Deze ochtend dan eindelijk bezoek gekregen van de DPD leverancier. Hij heeft een erg grote bruine kartonnen doos bij voor mij. Ik heb er bijna twee weken op moeten wachten en eindelijk is het zo ver, tijd om uit te pakken!
Mijn allereerste zelfbouw computer zal bestaan uit de volgende zorgvuldig gekozen onderdelen:
Scythe Mugen 2 CPU koeler, CM 690II behuizing, AMD Phenom II X4 955 processor, 4 Gb DDR3 1600 MHz Kingston geheugen. TP-link b/g wifi adapter, nVidia GTX 560 Ti Grafische kaart, Asus 990X moederbord en een OCZ 600W modulaire voeding. 

De volledige tafel wordt door mij ingepalmd voor de opbouw. Een ruime werkplek is zeker een vereiste voor een vlotte opbouw. Merkwaardig genoeg is een eenvoudige schroevendraaier het enige gereedschap dat je nodig hebt om een hele computer te bouwen!
Bij het werken met gevoelige elektronische apparatuur moet je jezelf steeds ontladen van statische elektriciteit, anders kan je de chips beschadigen of onbruikbaar maken. Dit doe je eenvoudig door even de aarding van een stopcontact aan te raken.

Voorzichtig haal ik het moederbord uit zijn beschermende antistatische verpakking. Met dit bord zou ik vlot enkele jaren verder moeten kunnen.
Het zwarte CPU socket is namelijk type AM3+, waardoor zowel de huidige quadcore ‘Phenom II X4’ processors als de toekomstige octacore ‘Bulldozer’ processors op dit moederbord kunnen functioneren. De release van Bulldozer staat gepland voor oktober 2011, dus tegen de tijd dat ik een upgrade van mijn CPU nodig heb zullen ze hopelijk erg betaalbaar zijn. De upgrade van een quad- naar octacore biedt in theorie een verdubbeling van prestatie, dus ik ben erg benieuwd naar de prestaties van bulldozer.

Ook biedt het moederbord ondersteuning voor AMD Crossfire en nVidia SLI, twee technologieën die het gebruik van twee (of meer) grafische kaarten in parallel toelaten. Wanneer ik later een tweede grafische kaart bij zou kopen, geeft dit een prestatieverhoging van ongeveer 60% in ondersteunde toepassingen. 

Voorlopig hou ik het nog bij een eenvoudige quadcore processor, namelijk de AMD Phenom II X4 955. Deze ‘Deneb’ chip werkt op een klokfrequentie van 3,2 GHz. 
Er bestaan ook duurdere varianten die op hogere frequenties werken (tot 3,7 GHz) maar ik ben van plan deze goedkope CPU op te voeren naar 3,7 GHz als deze te traag blijkt te zijn. Het wereldrecord van deze chip staat op meer dan 7 GHz, weliswaar met vloeibaar helium als koelvloeistof (-269°C), maar geeft ook aan dat deze chip makkelijk meer aan kan.

De standaard koeler die bij deze CPU geleverd wordt is echter niet er krachtig en wordt zeer luidruchtig wanneer je de klokfrequentie zou opvoeren. Daarom installeer ik de Scythe Mugen rev. B processor koeler in plaats van de standaard koeler.
Deze luchtkoeling heeft door het grote aantal aluminium koelvinnen een veel groter oppervlak waar de warmte aan de lucht kan worden afgegeven. De meegeleverde ventilator werkt ook enorm stil, op lage toerentallen zelfs onhoorbaar. De montage van de koelvinnen is echter op een aparte manier, je moet het moederbord langst de onderkant vast schroeven. Lastig op je eentje maar gelukkig had ik een extra paar helpende handen op dat moment.
Na de montage van de koeler klik ik de geheugenstrips in het moederbord. Ik heb gekozen voor blauw Kingston HyperX DDR3 geheugen met een maximale snelheid van 1600 MHz. De processor ondersteunt standaard enkel geheugen met een snelheid van 1333 MHz, maar door de ‘baseclock’ van het systeem op te voeren worden alle componenten sneller, inclusief het geheugen. Ik voorzie dus wat speling op de snelheid van het geheugen zodat ik later gemakkelijker aan de baseclock kan prutsen. De markt voor geheugenmodules is momenteel ook de overgang van 1333 MHz naar 1600 MHz aan het maken, waardoor de prijs van beide types ongeveer gelijk is. De allernieuwste processors ondersteunen namelijk standaard de 1600 MHz chips, waardoor ze meer algemeen gebruikt zullen worden.

Het moederbord is nu klaar om in de behuizing geplaatst te worden. Daarvoor moeten we negen afstandsbusjes plaatsen, die verhinderen dat de onderkant van het moederbord de behuizing raakt en zo kortsluiting maakt. 
Hoewel de behuizing algemeen als ruim beschreven staat zijn sommige schroefjes toch erg moeilijk te bereiken, hoewel de grote CPU koeler waarschijnlijk de boosdoener is. Met veel gepruts krijg ik alles toch correct gemonteerd.

De behuizing wordt geleverd met drie ventilatoren, die ik aansluit op het moederbord. Op deze manier kan ik eenvoudig hun snelheid regelen. Standaard draaien ze alle drie op 1200 rpm, wat iets te luidruchtig is naar mijn smaak. Daarom stel ik het moederbord zo in dat ze standaard op 600 rpm draaien, wat bijna onhoorbaar is. Enkel wanneer de temperatuur van de processor hoog oploopt zullen ze sneller gaan draaien en zo een goede koeling verzekeren. Goede airflow is erg belangrijk voor een lange levensduur van de interne componenten.
De koeltoren vormt een indrukwekkend zicht wanneer de voorkant van de behuizing verwijderd is.

Nu de basiscomponenten stevig vast zitten, is het erg makkelijk om de videokaart te plaatsen. Simpelweg twee schroefjes los maken, de kaart op zijn plaats schuiven en de schroefjes weer aan draaien. De bewuste kaart is een MSI GTX 560 Ti en bevindt zich qua prestaties  en prijs ergens tussen midden- en high-end. Het MSI model is bovendien voorzien van een alternatieve koelingsoplossing die geadverteerd wordt als 20°C koeler dan het referentieontwerp van nVidia. Ook is de kaart vrij stil en dus niet storend tijdens het kijken van een film.
Na de videokaart was de voeding aan de beurt. De plaatsing verliep echter niet zonder problemen, een van de kabels is namelijk 5 cm te kort om achter het moederbord geleid te worden. Geen enkele winkel in de buurt heeft er een verlengkabeltje voor, dus waren er maar twee opties om een werkende computer te krijgen: De kabel doorknippen en er wat extra draden tussen zetten maar zo je garantie verliezen ofwel de voeding op een andere manier proberen te plaatsen. Uiteindelijk voor de laatste optie gekozen. De bewuste kabel loopt nu over de videokaart, niet ideaal maar het werkt.

De computer is nu klaar voor de eerste test: een scherm en toetsenbord worden aangesloten, geen harde schijven en dergelijke maar enkel de minimale setup. Mocht er hier iets niet werken dan is het probleem makkelijker te vinden omdat je minder onderdelen moet controleren. 
Enorm spannend wanneer ik op de powerknop duw: er gaat een serie lichtjes aan en uit op het moederbord en na enkele seconden verschijnt er iets op mijn monitor. De POST (Power On Self Test) is succesvol en alle aangesloten onderdelen werken foutloos! Op het scherm prijkt nu de mooi aangeklede BIOS van het Asus moederbord. Navigatie in dit systeem is erg prettig, intuïtief en daarmee een groot pluspunt om voor Asus te kiezen.

Erg blij met deze testresultaten vervolledig ik de installatie van de harware. De DVD brander en 1000 Gb harde schijf kunnen snel en zonder schroevendraaier vastgezet worden in de behuizing. Vervolgens sluit ik alle kabels van het voorpaneel etc aan op het moederbord en de voeding. De bulk van de kabel bind ik met enkele bandjes vast aan het paneel achter het moederbord. Je wil de binnenkant van de behuizing zo ordelijk mogelijk maken aangezien de luchtstroom in de behuizing dan minimaal gehinderd wordt. 
Ik schroef het achterste paneel terug op zijn plaats en kijk alle verbindingen nog eens na eer ik de kast helemaal sluit. Na enkele uren werk ben ik erg trots op het resultaat!
De behuizing is stijlvol afgewerkt en de verlichting kan met een druk op de knop uitgeschakeld worden indien gewenst.

Het was een goed gevulde dag en ik kan niet wachten om de benchmark programma’s te draaien en al mijn games op maximum settings en full HD te spelen!